سلام معذرت يه کم دير آپ کردم راستي از ايميلاتون ممنون همه رو خوندم دست همتون درد نکنه و آپم کردم مدرسه هم شروع شد (باز قراره.....)

(یک واقعیت تلخ .حتما بخونین)

مادر من فقط یک چشم داشت...من از اون متنفر بودم... اون مایه ی خجالت من بود .

اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ها ها غذا می پخت .

یک روز اومده بود دم در مدرسه که به من سلام کنه و منو با خود به خونه ببره .

خیلی خجالت کشیدم...آخه اوم چطور تونست این کارو با من بکنه ؟؟؟

به روی خودم نیاوردم...فقط با تنفر بهش یه نگاه کردم و فورا از اونجا دور شدم .

روز بعد یکی از همکلاسی هام منو مسخره کرد . گفت : ایی یی یی ...

"مامان تو فقط یه چشم داره!!!"

فقط دلم می خواست یه جوری خودم رو گم و گور کنم . کاش زمین دهن وا می کرد و منو...

کاش مادرم یه جوری گم و گور می شد!!!

روز بعد بهش گفتم اگه واقا می خوای منو بخندونی و خوشحالم کنی چرا نمی میری !؟!؟!

اون هیچ جوابی نداد...

حتی یه لحظه راجع به حرفی که زدم فکر نکردم...چون خیلی عصبانی بودم .

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت .

دلم می خواست از اون خونه برم و دیگه هیچ کاری با اون نداشته باشم .

سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم .

اونجا ازدواج کردم...واسه خودم خونه خریدم...زن و بچه و زندگی و....

از زندگی و بچه ها و آسایشی که داشتم خوشحال بودم...

تا اینکه یه روز مادرم اومد به دیدن من ...

اون سال ها بود که منو ندیده بود و همینطور نوه هاشو...

وقتی ایستاده بود دم در بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد کشیدم....

که چرا خودش رو دعوت که بیاد اینجا...اونم بی خبر ؟؟؟

"سرش داد زدم" : چطور جرات کردی بیای به خونه ی من و بچه هام رو بترسونی ؟؟؟

گم شو از اینجا !!! همین حالا !!!

اون به آرامی جواب داد : اوه خیلی معذرت می خوام مثل اینکه آدرس رو عوضی اومدم...

و بعد فورا رفت و از نظر نا پدید شد .

یک روز یه دعوت نامه اومد در خونه ی من در سنگاپور برای شرکت در جشن تجدید دیدار

دانش آموزان

ولی من به همسرم به دروغ گفتم که به یک سفر کاری میرم ...

بعد از مراسم رفتم به اون کلبه ی قدیمی خودمون...البته از روی کنجکاوی.

همسایه ها گفتن که اون مرده ...

ولی من حتی یک قطره اشک هم نریختم .

اونا یک نامه به من دادند که اون ازشون خواسته بود که بدن به من...

"توی نامه"

ای عزیزترین پسر من...من همیشه به فکر تو بوده ام...منو ببخش که

به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه هات رو ترسوندم...

خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا...

ولی من ممکنه که نتوتم از جام بلند شم که بیام تو رو ببینم .

وقتی که داشتی بزرگ میشدی از اینکه داعم باعث خجالت تو میشدم خیلی متاسفم!!!

آخه میدونی ...وقتی تو خیلی کوچیک بودی توی یه تصادف یک چشمت رو از دست دادی...

به عنوان یک مادر منی تونستم تحمل کنم و ببینم که تو داری بزرگ میشی با یک چشم...

"بنابراین چشم خودم رو دادم به تو "

برام من افتخار بود که پسرم میتونست با اون چشم ... یه جای من دنیای جدید رو بطور کامل ببینه......

با همه ی عشق و علاقه ی من به تو

"مادرت"

اینم متنی هستش که به نظرم متن جالبیه البته رو نیمکت مدرسه ام نوشته بودنش

كهنه فروش داد ميزنه چراغ شكسته ميخريم.. كفشاي پاره ميخريم . اسباب كهنه ميخريم بي اختيار دادزدم : كهنه فروش قلب شكسته ميخري ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دختر و پسری توی این زمونه نامرد عاشق هم بودن

دختره نابینا بود

یک روز دختر به پسره گفت اگر چشمام سالم بود همیشه پیشت میموندم.

چند مدتی گذشت.

تا این که یک مرد چشماشو هدیه کرد به دختره.

دختره بیناییشو بدست آورد و دید که پسره نابیناست.

خیلی ناراحت شد.و به پسره گفت که از پیشش بره و اونو تنها بزاره.

پسره خیلی ناراحت شد ولی قبول کرد.

وقتی داشت میرفت برگشت به دختره با یک لبخند غم الود گفت مواظب چشمام باش

روزهای اخر خرداد ماه بود که پسرک به مادرش قول داده بود امتحانات خرداد ماه را به خوبی پشت سر بگذراد تا مادرش هدیه ای به او بدهد .

خانواده ی انها فقیر بودند و او ۴ - ۵ خواهر و برادر قد و نیم قد داشت پدر خانواده کارگر بود و او با حقوق کارگری کمی که داشت به سختی خرج خانه را در می اورد .

درس خواندن برای پسرک در محیط شلوغ خانه واقعا سخت بود ولی او خسته نمی شد و هروز تلاش خود را بیشتر می کرد .

بالاخره روز موعود فرا رسید . پسرک همراه مادرش برای گرفتن کارنامه به مدرسه رفت . وقتی کارنامه را دید از شدت خوشحالی دست مادر را گرفت و با او شروع به دویدن کرد و با هم می خندیدند حال وقت ان شده بود که مادر هدیه ای به فرزندش بدهد

- خیلی خوشحالم عزیزم واقعا دستت درد نکند خیلی زحمت کشیدی

- خواهش می کنم مادر وظیفه ام بود

- حالا دیگه باید به قولم وفا کنم و هدیه ای بهت بدهم چی می خواهی

- نه مادر هیچی نمی خواهم الان وضع مالی پدر خوب نیست ولش کن

- نه پسرم من به تو قول دادم هر چی می خواهی بگو اگر در توانم بود حتما تهیه اش می کنم

فرزند داشت با خودش فکر می کرد که چه بگوید خلاصه گفت

- اگر امکان دارد امروز ناهار قرمه سبزی درست کنید اخه یکسال هست که نخوردیم

- باشه عزیزکم

مادر در دلش خیلی ناراحت بود چون نه گوشت داشت نه به اندازه کافی برنج نمی دانست چه کند

خلاصه به خانه رسیدند مادر زود رفت به اشپزخانه دید مقداری سبزی و مقدار ناچیزی برنج که یک نفر هم سیر نمی کند دارد

با خودش گفت من به پسرم قول دادم و این ناچیزترین هدیه ای است که او در خواست کرده پس حتما باید درست کنم .

چادرش را به سر کرد و رفت با کلی عذر و خجالت از همسایه ها مقداری برنج و گوشت گرفت .

به خانه برگشت و دست به کار شد با همان مقدار موادی که داشت خوروشت قرمه سبزی ساخت که بویش تا هفتا کوچه ان طرف تر می رفت .

پدر به خانه امد گفت

- زن مگر ما گوشت داشتیم که قرمه سبزی درست کرده ای ما حتی برنج هم به اندازه کافی نداشته ایم چه برسد به گوشت

زن نمی دانست چه بگوید چون می دانست شوهرش به شدت بدش می اید که از همسایه ها چیزی قرض کنند او می خواست موضوع را عوض کند گفت

- پسرم برو کارنامه ات را بیاور تا پدر ببیند . امسال خیلی درسش را خوب خوانده است باید چیزی به او هدیه بدهیم

- زن من از صبح تا شب دارم عرق می ریزم پول اضافی ندارم که خرج او کنم بالاخره بگو ببینم از کجا گوشت اوردی

در همین حال پسرک کارنامه اش را اورد و نزدیک پدر ایستاده بود تا پدر فقط دست نوازشش را بر سر او بکشد

مادر گفت

- ببین چقدر نمره هاش خوب شده

- می گی یا نه از کجا گوشت اوردی

- من تصمیم گرفتم برایش قرمه سبزی درست کنم تا هدیه ای به او داده باشم برای همین یکم گوشت و برنج از همسایه ها ........

- تو چی کار کردی ؟ همین یکارت مونده بود که بخاطره یک الف بچه سکه ی یک پولمون کنی جلوی در و همسایه الان می آیم حالیت می کنم زن

پسر گفت

- تقصیر من بود مرا کتک بزنید با مادر کاری نداشته باشید نه نه اون بخاطره من این کار را کرده او تقصیری ........

-برو کنار بچه حالا دیگه زبون در اوردی تو به من می گی چیکار کنم

در همین لحظه پدر پسرک را هل داد و سر پسرک به دیوار خورد ولی هیچ خونی نیامد و پسرک نقش بر زمین شد.

پدر به سراغ مادر رفت و یک سیلی به او زد که مادر همش فریاد می زد پسرم پسرم

- بگذار بروم بچه را ببینم او هیچ تکانی نمی خورد تو بعدا هم می توانی مرا کتک زنی پس فعلا بذار برم ...

پدر سیلی دوم را زد دیگر خون داشت از دهان مادر جاری می شد پدر او را رها کرد

مادر شتابان به سمت پسر رفت

هر چه تکانش داد پسرک هیچ عکس العملی نشان نمی داد او دیگر نفس هم نمی کشید و جان به جان افرین تسلیم کرده بود

مادر همچنان پسرک را در اغوش گرفته بود و اشک می ریخت.........

-----------------------------------------------------------------------------------

این داستان واقعی در سال ۱۳۸۳ رخ داد من واقعا وقتی این داستان را شنیدم تا

۲- ۳ روز ناراحت بودم شاید اون طوری که شایسته بود نتوانستم توصیف کنم ولی وقتی ادم با خودش فکر می کند می گه اخه چرا پسرک بی گناه مرد همه ی این ماجراها سر یک قرمه سبزی بود؟

یادمان باشد

گر گلی پــــــر پــــــر شود بــــــرود از پیش مـــــــا

از غم دوری آن نداریم خواب و خوراک سالها

پس در مواقع عصبانیت کاری نکنیم که باعث پشیمانیمان شود مخصوصا به اقا پسرهای گلی بود که یک روز پدر می شوند آنها یادشان باشد دست بلند کردن رو زن و بچه اشن هنر نیست و با اینکار شاءن کلمه مقدس پدر را می اورند پایین

-------------------------------------------------------------------------------------

سلام امروز ۲ روز میگذره از نوشتن این مطلبم ووووووووووووووووووووووووووو دوست دخترم رو پیدا کردم

اینم عکسشه و اولین عشقمه(برادرمه)

اينم دوميشه (هومن جونم)

خدا سومیش رو خیر کنه